Υπάρχουν παιχνίδια που προσπαθούν από την πρώτη στιγμή να τραβήξουν τα βλέμματα και υπάρχουν κι εκείνα που εμφανίζονται σχεδόν αθόρυβα, αφήνοντας την αισθητική τους να μιλήσει πρώτη. Το False Hero ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Με μια οπτική ταυτότητα που παραπέμπει ευθέως στην εποχή του PlayStation 2, θα μπορούσε εύκολα να περάσει απαρατήρητο ως ακόμη ένα retro-inspired indie project. Κι όμως, πίσω από τα χαμηλής πολυπλοκότητας μοντέλα και την old-school αισθητική κρύβεται ένα Soulslike με αρκετά ενδιαφέρουσες ιδέες.

Η πρώτη επαφή με το False Hero δημιουργεί αμέσως μια αίσθηση déjà vu. Τα μοντέλα των χαρακτήρων, τα περιβάλλοντα και η γενικότερη καλλιτεχνική κατεύθυνση θυμίζουν έντονα την εποχή του PlayStation 2. Είναι μια επιλογή που δεν προσπαθεί να κρύψει την απλότητά της, αλλά αντίθετα την κάνει μέρος της ταυτότητας του παιχνιδιού.

Το σημαντικό, όμως, είναι ότι το retro look δεν συνοδεύεται από ξεπερασμένους μηχανισμούς. Το False Hero μπορεί να μοιάζει με Soulslike από μια άλλη εποχή, αλλά το gameplay του είναι αρκετά σύγχρονο και κυρίως άμεσο.

Το παιχνίδι δεν φορτώνει τον παίκτη με δεκάδες tutorials και περίπλοκα συστήματα από τα πρώτα λεπτά. Παρουσιάζει σταδιακά τους βασικούς μηχανισμούς και αφήνει χώρο για πειραματισμό. Αυτή η προσέγγιση λειτουργεί ιδιαίτερα καλά σε ένα παιχνίδι που θέλει ο παίκτης να μάθει μέσα από την ίδια τη διαδικασία του gameplay.

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες του False Hero είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την πρόοδο του χαρακτήρα.

Εδώ δεν υπάρχει το παραδοσιακό σύστημα όπου μαζεύεις XP, ανεβάζεις Strength ή Dexterity και μοιράζεις πόντους σε στατιστικά. Αντίθετα, η πρόοδος βασίζεται στην εκμάθηση νέων επιθέσεων.

Νικώντας επανειλημμένα συγκεκριμένους εχθρούς, ο χαρακτήρας μπορεί να μάθει κάποιες από τις τεχνικές τους. Στη συνέχεια, αυτές οι τεχνικές μπορούν να εξοπλιστούν και να χρησιμοποιηθούν στη μάχη, επιτρέποντας στον παίκτη να δημιουργήσει το δικό του προσωπικό ρεπερτόριο επιθέσεων.

Αυτό αλλάζει σημαντικά την αίσθηση της εξέλιξης. Δεν γίνεσαι ισχυρότερος απλώς επειδή ένας αριθμός στην οθόνη ανέβηκε. Γίνεσαι καλύτερος επειδή έμαθες μία νέα τεχνική και επειδή πλέον γνωρίζεις καλύτερα πώς και πότε να τη χρησιμοποιήσεις.

Το ίδιο ισχύει και για τα bosses. Κάθε boss προσφέρει μια αποκλειστική τεχνική μετά την πρώτη ήττα του, μετατρέποντας κάθε μεγάλη μάχη σε κάτι περισσότερο από ένα απλό εμπόδιο στην πορεία.

Για την αναβάθμιση των τεχνικών χρησιμοποιείται το Understanding, ένας πόρος που αποκτάται μέσω των μαχών, ενώ απαραίτητα είναι και τα Ink Scraps που βρίσκονται στα περιβάλλοντα.

Είναι ένα σύστημα που έχει λογική, επειδή οι αναβαθμίσεις αφορούν άμεσα τα εργαλεία που χρησιμοποιείς στο gameplay και όχι απλώς αφηρημένα στατιστικά.

Αν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο το False Hero πραγματικά ξεχωρίζει, αυτός είναι το combat.

Μην περιμένετε ένα εύκολο Soulslike. Οι εχθροί μπορούν να τιμωρήσουν γρήγορα τα λάθη και δύο ή τρία χτυπήματα μπορεί να είναι αρκετά για να στείλουν τον χαρακτήρα στον θάνατο.

Η διαφορά βρίσκεται στο ότι το παιχνίδι προσπαθεί να κάνει τη δυσκολία απαιτητική χωρίς να γίνεται άδικη.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα Red Flame attacks. Όταν ένας εχθρός προετοιμάζει μία τέτοια ειδική επίθεση, ο παίκτης μπορεί να κινηθεί προς το μέρος του και να τη διακόψει, προκαλώντας stagger. Η λογική θυμίζει parry, αλλά είναι περισσότερο προσβάσιμη και δεν απαιτεί απόλυτα τέλειο timing.

Παράλληλα, όλοι οι εχθροί διαθέτουν μια stagger bar. Οι επιθέσεις μειώνουν σταδιακά αυτή τη μπάρα και, εφόσον αδειάσει πριν αναπληρωθεί, ο αντίπαλος μένει εκτεθειμένος.

Αυτό δημιουργεί ένα ενδιαφέρον δίλημμα. Το παιχνίδι σε ενθαρρύνει να είσαι επιθετικός, αλλά ταυτόχρονα σε τιμωρεί όταν επιτίθεσαι χωρίς σκέψη.

Το False Hero δεν ανταμείβει το απλό button mashing. Θέλει παρατήρηση, κατανόηση των patterns, σωστή διαχείριση των πόρων και αποφασιστικότητα όταν εμφανιστεί το κατάλληλο παράθυρο για επίθεση.

Το HUD χωρίζεται ουσιαστικά σε τρεις βασικούς πόρους: ζωή, stamina και energy.

Η stamina καταναλώνεται τόσο στις αποφυγές όσο και στις βασικές επιθέσεις με το σπαθί. Η energy, όμως, είναι αυτή που δίνει στο combat μεγάλο μέρος της ταυτότητάς του.

Οι τεχνικές που μαθαίνεις καταναλώνουν energy. Μπορείς να την ανακτήσεις ξεκουραζόμενος στα Blood Altars, όμως υπάρχει και ένας πολύ πιο ενδιαφέρων τρόπος: χρησιμοποιώντας τις βασικές επιθέσεις σου.

Έτσι δημιουργείται ένας συνεχής κύκλος. Χτυπάς για να δημιουργήσεις πόρους, χρησιμοποιείς την energy για μια ισχυρή τεχνική και στη συνέχεια επιστρέφεις στις βασικές επιθέσεις για να γεμίσεις ξανά τον πόρο.

Η συγκεκριμένη επιλογή κάνει τις μάχες πιο επιθετικές και δυναμικές, χωρίς να τις μετατρέπει σε χαοτικό button mashing.

Τα Blood Altars λειτουργούν ως τα checkpoints του παιχνιδιού και θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό τις γνωστές bonfires της Soulslike φόρμουλας.

Εκεί ο παίκτης μπορεί να ξεκουραστεί, να ανακτήσει ζωή, να ανανεώσει τα healing vials, να αναβαθμίσει abilities και να κάνει fast travel μεταξύ των περιοχών που έχει ανακαλύψει. Ωστόσο, το False Hero προσθέτει μια ευπρόσδεκτη λειτουργία: τη δυνατότητα επανάληψης των boss fights.

Πρόκειται για μια απλή αλλά εξαιρετικά χρήσιμη προσθήκη. Αν ένα boss fight είναι διασκεδαστικό, δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να πρέπει να ξεκινήσεις ολόκληρο το παιχνίδι από την αρχή για να το ξαναζήσεις.

Μετά το δεύτερο boss ξεκλειδώνεται επίσης ένα challenge mode. Στη συγκεκριμένη έκδοση του demo, ο στόχος είναι να νικήσεις και τα δύο διαθέσιμα bosses διαδοχικά, έχοντας ουσιαστικά μία ζωή. Για τους πιο έμπειρους παίκτες, τέτοιου είδους προκλήσεις μπορούν να προσφέρουν έναν επιπλέον λόγο επιστροφής.

Το False Hero διατηρεί μία από τις βασικές αρχές των Soulslike: ο θάνατος έχει κόστος.

Όταν πεθαίνεις, χάνεις το μισό από το accumulated Understanding σου. Σε αντίθεση με αρκετά παιχνίδια του είδους, όμως, δεν υπάρχει η δυνατότητα να επιστρέψεις στο σημείο του θανάτου και να το ανακτήσεις.

Η επιλογή αυτή μειώνει ένα μέρος της γνωστής απογοήτευσης του genre. Η αποτυχία εξακολουθεί να έχει συνέπειες, αλλά το παιχνίδι αποφεύγει τη διαδικασία του να αναγκάζει τον παίκτη να κάνει μια δεύτερη, αγχωτική διαδρομή μόνο και μόνο για να ανακτήσει τους χαμένους πόρους.

Εξίσου θετική είναι και η δυνατότητα save και exit σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή. Μπορεί να μοιάζει σαν μικρή λεπτομέρεια, όμως δείχνει ότι το παιχνίδι σέβεται τον χρόνο του παίκτη.

Παρότι το combat είναι αυτό που πιθανότατα θα τραβήξει πρώτα το ενδιαφέρον των παικτών, το False Hero φαίνεται να έχει επενδύσει και στο narrative κομμάτι.

Η demo παρουσιάζει έναν μυστηριώδη antagonist που φαίνεται να συνδέεται με την ίδια την έννοια του θανάτου, ενώ σταδιακά δημιουργεί ερωτήματα γύρω από τον κόσμο και τους χαρακτήρες.

Μετά την ήττα του πρώτου μεγάλου boss, ο παίκτης αποκτά την ουσία της Wisdom, μίας από τις τέσσερις θεότητες που φαίνεται να αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ιστορίας.

Στη συνέχεια παρουσιάζεται μία επιλογή: να επιστραφεί στη ζωή ή να καταστραφεί οριστικά η ουσία της.

To παιχνίδι δεν αποκαλύπτει τις πραγματικές συνέπειες της απόφασης, όμως ακριβώς εκεί βρίσκεται και η επιτυχία της. Δημιουργεί ερωτήματα χωρίς να δίνει όλες τις απαντήσεις.

Το False Hero δεν είναι ένα παιχνίδι που προσπαθεί να ανακαλύψει ξανά τα Soulslike. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν έχει δικές του ιδέες.

Η PS2 αισθητική του δημιουργεί έναν πολύ συγκεκριμένο χαρακτήρα, το combat είναι απαιτητικό αλλά κατανοητό, ενώ το σύστημα εκμάθησης επιθέσεων αποτελεί ίσως την πιο ενδιαφέρουσα ιδέα του gameplay. Ωστόσο, το σημαντικότερο είναι η αίσθηση που αφήνει.

Το False Hero δεν προσπαθεί απλώς να κάνει το Soulslike ευκολότερο. Προσπαθεί να κάνει τον παίκτη καλύτερο. Μαθαίνεις τις επιθέσεις, καταλαβαίνεις τα patterns, διαχειρίζεσαι καλύτερα την energy και σταδιακά αντιμετωπίζεις τους ίδιους εχθρούς με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Το False Hero αξίζει να μπει στο radar των φίλων των Soulslike.

Δεν είναι επειδή είναι εύκολο. Είναι επειδή σε κάνει να θέλεις να γίνεις καλύτερος.