Ground Zero Hero | Review

Πριν τα ψηφιακά καταστήματα μετατραπούν σε απέραντες, αλγοριθμικές θάλασσες από πρόχειρα παιχνίδια, υπήρχε ένα ιερό καταφύγιο για τους εφήβους που μαζεύονταν μπροστά στη λάμψη μιας οθόνης CRT: τα αργοπορημένα Flash games της περασμένης δεκαετίας.

Ήταν τα τέλη της δεκαετίας του 2000. Γυρνούσες σπίτι από το σχολείο, προσπερνούσες τα διαβάσματα, περίμενες να ολοκληρωθεί ο θορυβώδης βόμβος του οικογενειακού υπολογιστή και άνοιγες ένα παράθυρο στο Adult Swim ή στο Newgrounds. Αυτές οι ιστοσελίδες δεν ήταν γυαλιστερές, εταιρικές πλατφόρμες. Ήταν αναρχικές, ψηφιακές παιδικές χαρές γεμάτες αدرεναλίνη, ωμή βία, παράλογες ποπ αναφορές και εθιστικά λούπα από synth μουσική. Παιχνίδια όπως το Alien Hominid, το Castle Crashers και το Robot Unicorn Attack δεν νοιάζονταν για φωτορεαλισμό ή τεράστιες αφηγήσεις· νοιάζονταν για την άμεση διασκέδαση, το απαράμιλλο στυλ και την απόλυτη, αφιλτράριστη προσωπικότητα.

Αν το φαινόμενο των “survivors-like” auto-shooters υπήρχε τότε, δεν θα ξεκινούσε από το Steam. Θα ζούσε δίπλα στο Amateur Surgeon, καταστρέφοντας την παραγωγικότητα των μαθητών 15 λεπτά τη φορά.

Κάπου εκεί έρχεται το Ground Zero Hero. Αναπτυγμένο από τον Rowan Edmondson και εκδομένο από την Acclaim, το παιχνίδι αυτό μοιάζει με χρονοκάψουλα από εκείνη την ακριβώς τη χρυσή εποχή. Είναι ένα over-the-top bullet hell roguelite που συνδυάζει το κλασικό χάος των αυτόματων επιθέσεων με μια αισθητική που φωνάζει 2000s Flash animation—ένα ερωτικό γράμμα σε μια εποχή που τα παιχνίδια ήταν δυνατά, περίεργα και υπερήφανα ακατέργαστα.

Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τη μηχανική του είδους, η υπόθεση είναι απλή: πλοηγείστε σε μια πίστα ενώ αμέτρητα κύματα εχθρών ορμούν προς το μέρος σας. Οι επιθέσεις σας εκτελούνται αυτόματα, πράγμα που σημαίνει ότι η κύρια δουλειά σας είναι η τοποθέτηση, η αποφυγή και η επιλογή αναβαθμίσεων καθώς μαζεύετε πόντους εμπειρίας.

Στο Ground Zero Hero, πλοηγείστε σε μία από πέντε διαφορετικές πίστες, η κάθε μία με τη δική της ποικιλία εχθρών. Καθώς ανοίγετε δρόμο ανάμεσα στο πλήθος, αποκτάτε ενισχύσεις—που στο παιχνίδι ονομάζονται “μεταλλάξεις”—οι οποίες μετατρέπουν γρήγορα τον χαρακτήρα σας σε μια μηχανή εξολόθρευσης.

Αυτές οι μεταλλάξεις καλύπτουν τις συνηθισμένες επιλογές, όπως μπάλες φωτιάς ή αύρες ραδιενέργειας που λιώνουν τους κοντινούς εχθρούς. Όμως το Ground Zero Hero ξεχωρίζει χάρη στο απροκάλυπτα γελοίο χιούμορ του.

Πάρτε για παράδειγμα την αναβάθμιση “Game 6 Clay”, μια ευθεία αναφορά στον Klay Thompson. Η επίθεση αυτή εμφανίζει έναν μπασκετμπολίστα που πετάει μια βόμβα από πολύ μακριά, ανατινάζοντας τα πάντα στην περιοχή προσγείωσης. Κάθε διαδρομή συνοδεύεται από ήχους κόρνας γηπέδου—μερικές φορές μία ή δύο, συχνά δέκα ή περισσότερες.

Ο συνδυασμός αυτών των αναβαθμίσεων είναι το σημείο όπου λάμπει ο βασικός πυρήνας του παιχνιδιού. Αναμιγνύετε μεταλλάξεις για να δημιουργήσετε το δικό σας γενετικό τέρας. Σε ένα από τα καλύτερα runs, δημιουργήθηκε ένα build που περιλάμβανε:

Game 6 Clay για μαζικές ανατινάξεις
Μπάλες φωτιάς που εξελίσσονταν σε ακτίνες φωτιάς
Ακτίνα Laser τύπου Κύκλωπα που εκτοξευόταν από το μάτι
Καρφιά που εξείχαν από την πλάτη
Ένα τρίτο πόδι—επειδή, προφανώς, τρέχεις πιο γρήγορα με τρίτο πόδι

Εκτός από τις δικές σας μεταλλάξεις, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στοιχεία της πίστας προς όφελός σας, από το άναμμα πυροτεχνημάτων μέχρι την εκμετάλλευση της δύναμης του ήλιου για να κάψετε τους εχθρούς σας.

Πρόκειται για μια φανταστική, παλιάς σχολής παρουσίαση που ταιριάζει απόλυτα με έναν ήδη εδραιωμένο μηχανισμό gameplay. Το Ground Zero Hero δεν κάνει κάτι πρωτοποριακό, αλλά όταν η βασική συνταγή λειτουργεί τόσο καλά, δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει.

Η κύρια κριτική που μπορεί να ασκηθεί στο Ground Zero Hero εστιάζει στο εύρος του. Άλλα παιχνίδια του είδους προσφέρουν εκατοντάδες μοναδικές δυνατότητες και δεκάδες χαρακτήρες. Το Ground Zero Hero υπόσχεται 80+ αναβαθμίσεις, κάτι που αρχικά μπορεί να φανεί κάπως φτωχό, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι υπάρχει μόνο ένας διαθέσιμος χαρακτήρας.

Ωστόσο, οι περισσότερες επιλογές δεν σημαίνουν πάντα καλύτερο παιχνίδι. Πολλά παιχνίδια προσφέρουν απλώς την ψευδαίσθηση της επιλογής. Σε τίτλους με τεράστιο αριθμό αντικειμένων—όπως το Megabonk—οι παίκτες συχνά καταλήγουν να απενεργοποιούν τις μισές ικανότητες και να παίζουν μόνο με λίγους χαρακτήρες.

Το Ground Zero Hero επιλέγει μια πιο συμπυκνωμένη προσέγγιση, αν και αυτό έχει τα δικά του μειονεκτήματα:

Χαρακτηριστικό	Προσέγγιση Σχεδιασμού	Επιπτώσεις στο Gameplay
Πισίνα Αναβαθμίσεων	80+ Μεταλλάξεις	Μειώνει τις περιττές επιλογές· κρατά τα builds εστιασμένα.
Λίστα Χαρακτήρων	Ένας Παίκσιμος Ήρωας	Απλοποιεί την πρόοδο, αν και περιορίζει την αρχική ποικιλία.
Ισορροπία Αρχικού Σταδίου	Μεγάλη διακύμανση όπλων	Τα πρώτα λεπτά είναι δύσκολα αν η τύχη δώσει αδύναμες επιλογές.
Μηχανισμοί Στόχευσης	Κατευθυντικές Επιθέσεις	Ορισμένα όπλα (όπως οι πρώτες μπάλες φωτιάς) απαιτούν μη βέλτιστη κίνηση.

Επειδή οι διαθέσιμες ικανότητες είναι λιγότερες, οι αδύναμες αναβαθμίσεις ξεχωρίζουν περισσότερο. Στα πρώτα στάδια, μια κακή επιλογή μπορεί να σας αναγκάσει να παίξετε λιγότερο αποτελεσματικά. Για παράδειγμα, η βασική μπάλα φωτιάς εκτοξεύεται μόνο προς την κατεύθυνση που κινούνται τα πόδια σας—ένας εκνευριστικός μηχανισμός όταν προσπαθείτε να ξεφύγετε από έναν εχθρό.

Παρ’ όλα αυτά, οι φόβοι ότι το παιχνίδι στηρίζεται μόνο στο οπτικό του στυλ εξαφανίζονται γρήγορα. Το παιχνίδι γνωρίζει τι κάνει καλά. Αντί να πνίγει τον παίκτη με ατελείωτα μενού και μικρορυθμίσεις, αφαιρεί το περιττό λίπος και εστιάζει στην καθαρή δράση.

Σε μια εποχή όπου το σύγχρονο gaming απαιτεί συνεχώς χρόνο, battle passes και διαρκείς ενημερώσεις, το Ground Zero Hero είναι μια ευχάριστη ανασα. Δεν νοιάζεται για στατιστικά αφοσίωσης· θέλει απλώς να σας κάνει να γελάσετε, να αποφύγετε χιλιάδες βλήματα και να δείτε μεταλλαγμένα τέρατα να εκρήγνυνται εν μέσω ήχων από κόρνες και ακτίνες laser.

Περιορίζοντας την περιττή πολυπλοκότητα και δίνοντας έμφαση σε μια νοσταλγική αισθητική, ο Rowan Edmondson και η Acclaim δημιούργησαν κάτι πραγματικά διασκεδαστικό. Συλλαμβάνει την εκρηκτική, ανεπιτήδευτη ενέργεια που μας κρατούσε κολλημένους στις οθόνες των υπολογιστών μετά τα μεσάνυχτα.

Το Ground Zero Hero μπορεί να μην φέρει την επανάσταση στο είδος του, αλλά δεν χρειάζεται. Είναι ένα εθιστικό, αστείο και απόλυτα ικανοποιητικό ταξίδι στο παρελθόν. Τώρα, αν με συγχωρείτε, έχω να φτιάξω ένα γενετικό τέρας, να μεγαλώσω ένα τρίτο πόδι και να βάλω να δω ένα κλασικό επεισόδιο Aqua Teen Hunger Force.

ΘΕΤΙΚΑ: