Υπάρχουν αμέτρητα παιχνίδια που προσπαθούν να μετατρέψουν καθημερινές δουλειές σε videogames. Άλλα μας βάζουν πίσω από έναν πάγκο, άλλα μας αναθέτουν τη διαχείριση ενός καταστήματος και άλλα προσπαθούν να κάνουν ακόμη και τις πιο απλές εργασίες ενδιαφέρουσες. Το Meat Grinder κινείται αρχικά σε αυτή τη γνώριμη λογική, αλλά πολύ γρήγορα δείχνει ότι δεν θέλει να είναι απλώς ένα ακόμη restaurant simulator.

Η πρώτη εικόνα του παιχνιδιού δημιουργεί μάλιστα διαφορετικές προσδοκίες. Η ονομασία Meat Grinder, η ατμόσφαιρα και ορισμένες από τις πρώτες συζητήσεις δημιουργούν την εντύπωση ότι ίσως έχουμε να κάνουμε με κάτι αρκετά πιο σκοτεινό. Στην πραγματικότητα, το παιχνίδι μας τοποθετεί στη θέση ενός πρώην χασάπη, ο οποίος αφήνει πίσω του την προηγούμενη ζωή του και αναλαμβάνει ένα μικρό roadside hot dog restaurant.

Από εκεί ξεκινά μια εμπειρία που συνδυάζει διαχείριση καταστήματος, προετοιμασία φαγητού, αρκετές δόσεις μαύρου χιούμορ και ένα μυστήριο που αρχίζει σταδιακά να γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρον.

Η ιστορία ξεκινά κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού με λεωφορείο. Ο πρωταγωνιστής βρίσκεται καθ’ οδόν προς μια νέα αρχή και μέσα από μια συνομιλία μαθαίνουμε ότι προηγουμένως εργαζόταν ως χασάπης. Η νέα του ζωή, όμως, θα είναι αρκετά διαφορετική, καθώς έχει αναλάβει ένα μικρό εστιατόριο που ειδικεύεται στα hot dogs.

Η συγκεκριμένη εισαγωγή λειτουργεί περισσότερο ως προετοιμασία για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Ο μυστηριώδης συνομιλητής του πρωταγωνιστή μιλά για το κρέας, το καλό φαγητό και την ανάγκη να ξεφύγει κάποιος από τις συνηθισμένες συνταγές αν θέλει να γίνει πραγματικά ξεχωριστός. Οι διάλογοι αφήνουν αρκετά ερωτηματικά και δημιουργούν από νωρίς την αίσθηση ότι πίσω από τη φαινομενικά απλή δουλειά υπάρχει κάτι περισσότερο.

Όταν τελικά φτάνει στο νέο του κατάστημα, η πραγματικότητα είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακή. Το restaurant βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και χρειάζεται επειγόντως καθάρισμα και οργάνωση πριν μπορέσει να δεχθεί τους πρώτους πελάτες.

Εδώ είναι που το Meat Grinder αρχίζει να αποκαλύπτει τον simulator χαρακτήρα του. Πριν από το πρώτο hot dog, ο παίκτης πρέπει να ασχοληθεί με την ίδια την επιχείρηση. Καθαρισμός, μετακίνηση αντικειμένων και προετοιμασία του χώρου αποτελούν μέρος της καθημερινότητας.

Το κατάστημα δεν θυμίζει σε καμία περίπτωση επιτυχημένο restaurant. Είναι βρώμικο, παραμελημένο και χρειάζεται αρκετή δουλειά προκειμένου να γίνει στοιχειωδώς λειτουργικό. Παράλληλα, το παιχνίδι επιτρέπει στον παίκτη να αλληλεπιδρά με διάφορα αντικείμενα του χώρου, ακόμη και να τα πετάει, κάτι που προσθέτει μια πιο χαοτική και χιουμοριστική διάσταση στο gameplay.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του Meat Grinder. Αντί να αντιμετωπίζει τη λειτουργία ενός εστιατορίου σαν μια αποστειρωμένη διαδικασία management, επιλέγει να παρουσιάσει τον χώρο σαν ένα πραγματικό χάος το οποίο πρέπει σταδιακά να οργανώσει ο παίκτης.

Και φυσικά, πριν ανοίξει τις πόρτες του, το εστιατόριο χρειάζεται όνομα. Η επιλογή καταλήγει στο Big Dog Hot Dog Shop, ένα όνομα που ταιριάζει απόλυτα με τον πιο ανάλαφρο και παράξενο χαρακτήρα της εμπειρίας.

Το άνοιγμα του καταστήματος φέρνει μαζί του το πρώτο μεγάλο πρόβλημα: χρειάζεται κρέας. Ο πρωταγωνιστής επικοινωνεί με τον χασάπη που υποτίθεται ότι θα προμηθεύσει την επιχείρηση, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει ότι οι τιμές έχουν αλλάξει δραματικά. Το κόστος είναι πλέον τριπλάσιο από αυτό που είχε συμφωνηθεί.

Η κατάσταση αυτή δείχνει ότι το Meat Grinder δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην προετοιμασία φαγητού. Υπάρχουν και επιχειρηματικές παράμετροι, ενώ το παιχνίδι αρχίζει να δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου ο ιδιοκτήτης βρίσκεται συνεχώς σε δύσκολη θέση.

Όταν τελικά φτάνει η πρώτη παραγγελία κρέατος, ο παίκτης πρέπει να τη μεταφέρει στον μεγάλο καταψύκτη και να προετοιμαστεί για τον πρώτο πελάτη.

Ο πρώτος επισκέπτης, μάλιστα, κουβαλά μαζί του και το βάρος της ιστορίας του προηγούμενου ιδιοκτήτη. Εξηγεί ότι τα hot dogs του παλιού ιδιοκτήτη θεωρούνταν από τα καλύτερα στην περιοχή και ζητά από τον νέο ιδιοκτήτη να αποδείξει ότι μπορεί να συνεχίσει αυτή την παράδοση.

Από εδώ και πέρα αρχίζει το πραγματικό χάος.

Η διαδικασία παρασκευής ενός hot dog ακούγεται απλή, αλλά στο Meat Grinder μετατρέπεται γρήγορα σε μια μικρή δοκιμασία multitasking. Το κρέας πρέπει να περάσει από τον grinder, το ψωμάκι πρέπει να κοπεί χειροκίνητα, το λουκάνικο πρέπει να μαγειρευτεί και στη συνέχεια το τελικό προϊόν να τυλιχθεί και να παραδοθεί στον πελάτη.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη διαδικασία. Ο παίκτης δεν γνωρίζει εξαρχής όλες τις κινήσεις και χρειάζεται να μάθει σταδιακά πώς λειτουργεί ο εξοπλισμός. Το πρώτο hot dog γίνεται περισσότερο μια άσκηση εκμάθησης παρά μια τέλεια επαγγελματική παραγγελία.

Και φυσικά, όταν οι πελάτες αρχίζουν να αυξάνονται, η κατάσταση γίνεται πολύ πιο απαιτητική. Δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια να επικεντρώνεσαι σε μία μόνο παραγγελία. Πρέπει να μαγειρεύεις, να κόβεις ψωμάκια, να παρακολουθείς τους πελάτες και να προσπαθείς να μην αφήσεις τίποτα να καεί ή να χαθεί.

Αυτό το κομμάτι του Meat Grinder είναι πιθανότατα και αυτό που μπορεί να κρατήσει περισσότερο το ενδιαφέρον όσων απολαμβάνουν τα chaotic simulator games. Το παιχνίδι δεν προσπαθεί να κάνει τον παίκτη να αισθανθεί αμέσως σαν επαγγελματία. Αντίθετα, τον αφήνει να κάνει λάθη και να μαθαίνει μέσα από αυτά.

Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, όμως, δεν βρίσκεται αποκλειστικά στο restaurant management. Κάπου ανάμεσα στις παραγγελίες και στην προσπάθεια να διατηρηθεί το κατάστημα όρθιο, αρχίζουν να εμφανίζονται στοιχεία που αλλάζουν εντελώς τον τόνο.

Σε μια από τις συζητήσεις με πελάτη αποκαλύπτεται ότι κάποιος έχει ανοίξει τον τάφο του προηγούμενου ιδιοκτήτη και έχει κλέψει το σώμα του. Η είδηση είναι ιδιαίτερα disturbing, ειδικά από τη στιγμή που ο προηγούμενος ιδιοκτήτης παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος που ήταν αγαπητός στην τοπική κοινωνία.

Η αποκάλυψη αυτή είναι σημαντική, επειδή αλλάζει την εικόνα που έχουμε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Το Meat Grinder δεν μοιάζει πλέον απλώς με ένα παιχνίδι όπου καθαρίζουμε ένα βρώμικο μαγαζί και πουλάμε hot dogs. Υπάρχει ένα μυστήριο στο παρασκήνιο και αρκετές από τις προηγούμενες συζητήσεις αρχίζουν να αποκτούν διαφορετική σημασία.

Δεν έχουμε αρκετά στοιχεία από το συγκεκριμένο gameplay για να γνωρίζουμε πού ακριβώς οδηγεί αυτή η ιστορία, όμως το γεγονός ότι το παιχνίδι επιλέγει να βάλει τέτοιες ανατροπές μέσα σε ένα φαινομενικά απλό simulator είναι σίγουρα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά του.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Meat Grinder είναι η προσωπικότητά του. Το concept ενός hot dog restaurant simulator δεν είναι από μόνο του κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί, όμως ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται εδώ έχει αρκετά διαφορετικό χαρακτήρα.

Η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, η διαδικασία παρασκευής των hot dogs και το χάος που δημιουργείται όταν αυξάνονται οι πελάτες λειτουργούν καλά ως βάση για ένα πιο ανάλαφρο και διασκεδαστικό gameplay loop. Παράλληλα, το χιούμορ και οι παράξενες καταστάσεις δίνουν στο παιχνίδι τη δική του ταυτότητα.

Εξίσου θετικό είναι ότι η ιστορία δεν μένει αποκλειστικά στην επιφάνεια. Η εξαφάνιση του προηγούμενου ιδιοκτήτη και οι περίεργες συζητήσεις γύρω από το εστιατόριο δημιουργούν ένα μυστήριο που μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κίνητρο για να συνεχίσει κάποιος να παίζει.

Το Meat Grinder είναι ένα από εκείνα τα indie παιχνίδια που τραβούν την προσοχή όχι επειδή παρουσιάζουν μια πρωτότυπη ιδέα σε απόλυτα καθαρή μορφή, αλλά επειδή συνδυάζουν γνώριμα στοιχεία με έναν αρκετά παράξενο τρόπο. Η διαχείριση ενός hot dog restaurant αποτελεί τη βάση, όμως γύρω της χτίζεται μια εμπειρία γεμάτη χιούμορ, χάος, περίεργους χαρακτήρες και ένα μυστήριο που μοιάζει να κρύβει περισσότερα από όσα αρχικά φαίνονται.

Η διαδικασία από την παραλαβή του κρέατος μέχρι την παρασκευή και το σερβίρισμα κάθε hot dog μπορεί να γίνει ιδιαίτερα αγχωτική όταν οι πελάτες αυξάνονται, αλλά ακριβώς αυτό το χάος είναι που δίνει στο Meat Grinder τον χαρακτήρα του.

Για όσους αναζητούν indie simulators που δεν φοβούνται να βάλουν λίγη παράνοια στην καθημερινότητα, το Meat Grinder είναι σίγουρα ένα παιχνίδι που αξίζει να μπει στο ραντάρ.