Reviews

Someday You’ll Return Review

Πόσο μακριά σε φτάνει η πατρική αγάπη;

Το Someday You’ll Return είναι ένα βιντεοπαιχνίδι που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Τσεχική ομάδα CBE Software, που αποτελείται από άτομα με πολυετή εμπειρία στο είδος της περιπέτειας. Από τα επίσημα vlogs είναι απολύτως δυνατό να διαπιστώσετε το πάθος αυτών των προγραμματιστών και ότι πολλές από τις εμπειρίες της ζωής τους έχουν ενσωματωθεί σε αυτό το παιχνίδι, ιδίως όλα τα συναισθήματα και τις ευθύνες του να είστε ένας υπεύθυνος πατέρας.

Βέβαια ο τίτλος δεν εστιάζει μόνο σε αυτό, καθώς μπορείτε να διαπιστώσετε ότι οι προγραμματιστές έχουν αντλήσει ιδέες και έμπνευση από τα δύο Silent Hill καθώς και από το Twin Peaks. Έτσι στις παρακάτω γραμμές θα παραθέσουμε την άποψη μας για το εάν η ομάδα κατάφερε να εκμεταλλευτεί όλες αυτές τις επιρροές με τον σωστό τρόπο.

Όλη η ιστορία διαδραματίζεται στη Moravia, ένα δάσος που υπάρχει στην πραγματικότητα στην Τσεχία και αναπαράγεται ψηφιακά εδώ, αν και με κάποιες -αναπόφευκτες- αλλαγές. Θα επισκεφθούμε τόπους λατρείας γεμάτους ιστορικά χαρακτηριστικά της Τσεχικής Δημοκρατίας, όπου τα ιερά αναμιγνύονται με τη λαογραφία του χώρου. Ο τίτλος λοιπόν μας οδηγεί σε μια περιπλάνηση σε πραγματικά μέρη με μια αληθινή ιστορία για να πουν, αν και φυσικά υπάρχει και η μυθοπλασία που δημιουργήθηκε για να χτίσει την ιστορία του τίτλου. Πρόκειται για μια εμπειρία που λίγοι τίτλοι μπορούν να προσφέρουν και όπως θα ανακαλύψουμε, έχει δημιουργηθεί προσεκτικά.

Ο παίκτης αναλαμβάνει τον έλεγχο του Daniel, ενός νευρικού πατέρα που αναζητά απεγνωσμένα την κόρη του, η οποία έχει βρεθεί κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στη Moravia , ένα δάσος που γνωρίζουμε καλά. Η αποστολή σύντομα θα αποδειχθεί δύσκολη λόγω απώλειας μνήμης και περισπασμών που εμφανίζονται. Αυτό που μας εντυπωσίασε πρώτα απ ‘όλα είναι η ομορφιά του τοπίου που εμφανίζεται, πλαισιωμένο από ένα σχέδιο φωτισμού που τολμούμε να πούμε δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τίτλους ΑΑΑ studios. Προχωρώντας στην έρευνα θα γνωρίσουμε αυτά τα μέρη παρατηρώντας και μερικές φορές αλληλεπιδρώντας με τα γύρω στοιχεία.

Ωστόσο, στο δρόμο μας δεν θα υπάρχει μόνο ένα αχανές δάσος που θα μας εμποδίζει, αλλά και υπερφυσικά οράματα που υπονομεύουν την αντίληψή μας για την αλήθεια. Ένα δευτερόλεπτο πριν, βρισκόμαστε στη φύση και στο αμέσως επόμενο σε μια κλειστοφοβική αποθήκη γεμάτη από τέρατα με περίεργα υγρά που θα μας κάνουν να αμφισβητήσουμε τη λογική μας. Όλα αυτά είναι εμπειρίες και μεταφορές για μια ψυχολογική αφήγηση που ασχολείται με τα θέματα πατρότητας, εμπιστοσύνης, ψέματος και σχέσεων που δεν είναι πάντα ευτυχείς.

Ένα σημαντικό πράγμα, για τους τίτλους αυτού του είδους, έγκειται κυρίως στον βαθμό της εμβάθυνσης που μπορούν να προσφέρουν. Αν και τα περιβάλλοντα και ο φωτισμός πετυχαίνουν αυτό το σκοπό, πολλές φορές οι διάλογοι και η αφήγηση δεν τα καταφέρνουν τόσο καλά. Ο αγαπητός μας πρωταγωνιστής είναι ένας απλός άνθρωπος, τον καταλαβαίνουμε από την αρχή, αλλά πολύ συχνά η φωνή του δεν μπορεί να επικοινωνήσει με άλλο τρόπο εκτός από την παθητικότητα, την ευθυμία ή τον θυμό, ακόμα κι αν αντιμετωπίζει την ανείπωτη φρίκη μπροστά του. Αυτό στερεί από το παιχνίδι το πάθος και την αληθοφάνεια, ισοπεδώνοντας πολλές καταστάσεις.

Στην εξερεύνηση της Moravia μας βοηθάει το αξιόπιστο (και μισητό) smartphone μας, το οποίο εκτός από τη δυνατότητα λήψης τηλεφωνικών κλήσεων, έχει μια εφαρμογή παρόμοια με τους Χάρτες της Google. Ωστόσο, για να προσανατολιστούμε στη διαδρομή, έχουμε τους τυπικούς τουριστικούς χάρτες και χρωματιστές πινακίδες που μας δείχνουν τον δρόμο, όπως στα μονοπάτια πεζοπορίας. Θα περπατήσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα και μερικές φορές θα μπορέσουμε να σκαρφαλώσουμε σε πέτρινους όγκους χάρη σε ένα μικρό μίνι game.

Αν και η κύρια δραστηριότητά μας είναι το περπάτημα και η εξερεύνηση, δεν αντιμετωπίζουμε έναν κοινό walking simulator. Το παιχνίδι είναι στην πραγματικότητα γεμάτο έγγραφα για ανάγνωση, παζλ και crafting. Όσο για τα παζλ, υπάρχουν πολύ διαφορετικά και είναι απίθανο να συναντήσουμε παρόμοια σε αυτήν την εμπειρία. Επίσης, σπάνια έχουν υψηλή πολυπλοκότητα, αλλά δυστυχώς, συχνά χρειάζονται μια απογοητευτική αναζήτηση για να βρεθούν τα σωστά αντικείμενα.

Τα επιτεύγματα βρίσκονται κατά μήκος του χάρτη κάνοντας δύσκολη την αναγνώριση του αν αυτό που ακολουθείτε είναι μέρος της ιστορίας που ακολουθείτε ή κάποιου αλλού quest. Όταν η λογική είναι ο πρωταγωνιστής, δεν είναι σαφές ποιοι κανόνες πρέπει να ακολουθούνται, οι πραγματικοί της «φυσικής» ή άλλων πιο ευφάνταστων του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, ο πρωταγωνιστής μερικές φορές αναγκάζεται να λύσει απλά προβλήματα με παράλογα και σπασμωδικά σχέδια.

Για την εξισορρόπηση της ποιότητας, το crafting είναι απλό, διαισθητικό και διασκεδαστικό. Στην πραγματικότητα, έχουμε ένα φορητό σετ εργαλείων και ένα κιτ για τη δημιουργία potions. Η ικανότητες του πρωταγωνιστή απελευθερώνονται κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε εμπόδια, ενώ συχνά είμαστε σε θέση να συλλέγουμε αντικείμενα και να τα συναρμολογούμε για να επισκευάσουμε σκάλες και να ανοίξουμε ηλεκτρικά κουτιά για να μάθουμε τι υπάρχει μέσα. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, μπορούμε να κάνουμε παράξενα φίλτρα με μυστικιστικές δυνάμεις, που μας επιτρέπουν, για παράδειγμα, να μπορούμε να διαβάζουμε κρυμμένα μηνύματα στα έγγραφα ή να αντιλαμβανόμαστε τη θέση ορισμένων χρήσιμων φυτών.

Τα stealth sessions, που αφορούν κυρίως τον τρόμο του παιχνιδιού, είναι χλιαρές στιγμές που δεν μπορούν να επικοινωνηθούν σωστά. Τις περισσότερες φορές, η μάχη με τα τέρατα μπορεί να αποφευχθεί αρκεί να πηγαίνουμε με αρκετή προσοχή. Το εύρος του σημείου όπου γίνονται triggered δεν είναι πολύ σαφές, επομένως απαιτούνται αρκετά trial and error για να αποφευχθεί ο θάνατος και η εκκίνηση από το checkpoint.

Θα συναντήσουμε αργότερα εχθρούς διαφόρων φύσεων, αλλά συχνά μπορούν να αντιμετωπίσουν απλώς τρέχοντας ή λύνοντας παζλ για να τους ξεπεράσουμε. Από την άλλη πλευρά, όταν ο τρόμος υποστηρίζεται από το σενάριο, ο συναισθηματικός αντίκτυπος είναι σαφώς μεγαλύτερος, μεταφέροντας με επιτυχία συναισθήματα φόβου και απόγνωσης.

Όπως περιγράφηκε προηγουμένως, η αιχμή του δόρατος του παιχνιδιού είναι η αισθητική του. Το δάσος είναι απόλαυση να εξερευνήσετε, γεμάτο λεπτομέρειες που αφηγούνται μια ιστορία ήδη, χωρίς λόγια. Επιπλέον, οι περισσότερες από τις ενέργειές μας έχουν ακριβή και ειδικά animation, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας πλύσης των χεριών (covid-19 approved). Ωστόσο, είναι θεάματα που συνοδεύονται από κάποια τεχνικά θεματάκια, όπως ορισμένες υφές χαμηλής ποιότητας, κάποια φώτα που τρεμοπαίζουν και σφάλματα ήχου. Τίποτα όμως που με ορισμένα update δεν μπορούν να διορθωθούν.

Το να βγάλουμε το τελικό συμπέρασμα για το Someday You’t Return ήταν αρκετά δύσκολο, καθώς το παιχνίδι αποπνέει πάθος και αφοσίωση, ωστόσο, συνοδεύεται από κάποιες αμφισβητήσιμες επιλογές. Μερικά κεφάλαια ρέουν γρήγορα και με μεγαλύτερο αντίκτυπο από άλλα που είναι πιο αργά και πιο απογοητευτικά. Στα θετικά το υπέροχο setting και το ικανοποιητικό crafting system, από την άλλη η ολοκλήρωση πάσχει από μια σχετικά αργή πλοκή και ορισμένα παζλ που δεν έχουν πραγματική ουσία και λογική. Παρόλα αυτά, στο σύνολο του, ο τίτλος προσφέρει μια αξιόλογη ιστορία με βάση τις ανθρωπινές σχέσεις που αξίζει την προσοχή σας.

Το review έγινε στην έκδοση του PC και ήταν παροχή του developer. Το Someday You’ll Return είναι διαθέσιμο τώρα στο Playstation 4, Xbox One και στο PC.

1 σχόλιο

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: