Reviews

Control Review

I want to believe!

Σε κάθε μορφή τέχνης, υπάρχουν ομάδες ή μεμονωμένα άτομα που πάντα ξεχωρίζουν για την προσήλωση τους στο όραμα τους και στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που θέλουν να παραδώσουν στο κοινό. Κάποια,από τα πολλά παραδείγματα, που μπορούμε εύκολα να σκεφτούμε είναι ο Πικάσο στην ζωγραφική ή ο Σκορσέζε στον κινηματογράφο.

Για να πλησιάσουμε στα του gaming και στα του Control, αυτό ακριβώς είναι και για τον γράφοντα η Remedy και η εμβληματική φιγούρα του «αφεντικού» της Sam Lake. Ένας developer με όραμα και συγκεκριμένη φιλοσοφία για το πως θέλει να «μεταλαμπαδεύσει» την εμπειρία των παιχνιδιών της. Μια εμπειρία τόσο ξεχωριστή, που αν κάποιος δεν γνωρίζει τίποτα για τον τίτλο που έχει στα χέρια του, ξεκινώντας το παιχνίδι θα αναρωτηθεί; Ρε συ, της Remedy είναι αυτό;

Η Remedy δεν ήταν ποτέ φειδωλή στην αγάπη της στον εξαιρετικό. πλην όμως ιδιαίτερο και πάντοτε πιστό στο όραμα του σκηνοθέτη David Lynch. Και αν το Alan Wake – μέσα σε όλα- ήταν και ένας χαιρετισμός στην σειρά Twin Peaks, τότε το CONTROL αποτελεί ένα βίαιο tribute για ολόκληρη την φιλμογραφία του Lynch, έχοντας βυθιστεί στο παράξενο ύφος διήγησης που χαρακτηρίζει τον σκηνοθέτη. Παρόλο που το Control δεν αποτελεί απλώς ένα κολάζ εμπειριών, η Remedy έχει χρησιμοποιήσει αυτές τις επιρροές ως περίγραμμα για να φιλοξενήσει έναν εντελώς μοναδικό κόσμο, γεμάτο από παράξενα, ανεξήγητα, περίεργα και τρέλα γεγονότα. Παρόλα αυτά υπάρχει μια μέθοδος για αυτή την τρέλα και πιστέψτε μας θα σας μείνει αξέχαστη.

Η περισσότερη από την «τρέλα» του Control προέρχεται από το σύμπαν του. Έρχεται εξ ολοκλήρου μέσα σε μια δομή που ονομάζεται Τhe Oldest House, ένα κτίριο που είναι μεγαλύτερο στο εσωτερικό από ότι τα φυσικά εξωτερικά του όρια. Σε αυτά τα παραπλανητικά τείχη βρίσκεται το Federal Bureau of Control, μια μυστική, σκιώδης οργάνωση που αποσκοπεί να εξηγήσει, να μελετήσει και να κρύψει τις παραφυσικές δραστηριότητες στον κόσμο που αψηφούν την λογική. Είναι ένα κανονικό κτίριο του Μανχάταν στο εξωτερικό και μια τεράστια, παραφυσική επιχείρηση έρευνας στο εσωτερικό. Με λίγα λόγια το όνειρο του Mulder από τα X-Files.

Αλλά η Remedy δεν δημιούργησε ένα απλό σετ ιστοριών X-Files για το παιχνίδι με μια χούφτα audio logs και κάποιων ματωμένων γκράφιτι στους τοίχους. Αντ ‘αυτού, η ταλαντούχα ομάδα έχει δημιουργήσει σχολαστικά μια πολύπλευρη προσέγγιση για την κατασκευή του κόσμου που εμφανίζεται σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού. Ο εκπληκτικός αριθμός των ηχητικών μηνυμάτων, των εγγράφων και των βίντεο που είναι διασκορπισμένα σε όλο το κτήριο δίνουν μια τεράστια λεπτομέρεια σχετικά με το FBC και τις πολλές πτυχές του που πραγματικά απεικονίζουν το βάθος της οργάνωσης.

Δεδομένου ότι το Τhe Oldest House είναι τόσο τεράστιο, διαθέτει μια ποικιλία διαφορετικών τμημάτων με διαφορετικές ειδικότητες και σχεδόν κάθε έγγραφο σχετίζεται με το πού βρίσκεται και εξηγεί τι βλέπετε ή τι συμβαίνει στην συγκεκριμένη περιοχή. Αντί άλλων παιχνιδιών που τυχαία τοποθετούν συλλεκτικά αντικείμενα σε τυχαίες τοποθεσίες, τα έγγραφα του Control τοποθετούνται σκόπιμα και είναι καλύτερα να επικεντρωθείτε σε αυτό που θα ανακαλύψετε αμέσως. Είτε έτσι είτε αλλιώς δημιουργώντας έναν κόσμο με εξειδικευμένα collectibles στο μυαλό (ή αντίστροφα), η Remedy έχει χτίσει ένα σύνθετο σύμπαν που είναι πιο πραγματικό και δίνει στους παίκτες τα μέσα να προσπαθήσουν να το καταλάβουν.

Το Τhe Oldest House στέκεται επίσης από μόνο του, πέραν από τις άμεσες υπερφυσικές πτυχές του. Τα διαμερίσματά του είναι γεμάτα με λειτουργικούς χώρους όπως λουτρά, γραφεία, καφετέριες και σχετικά κενά δωμάτια που σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι πρόκειται για ένα πραγματικό κτήριο με καθημερινή ρουτίνα. Ορισμένες από τις σημειώσεις περιγράφουν ακόμη και τις καθημερινές κόντρες και προβλήματα μεταξύ των υπάλληλων και τα κλαμπ βιβλίων, εξανθρωπίζοντας τους εργαζόμενους. Όλες αυτές οι πτυχές συμπλέκονται και αποτελούν ένα από τα πιο εμπεριστατωμένα σύμπαντα που έχουν δημιουργηθεί σε παιχνίδι.

Αλλά καθώς πρόκειται για ένα μη φυσιολογικό κτίριο, το Τhe Oldest House εντυπωσιάζει με την δυνατότητα του στρέφεται και να λυγίζει με απίστευτους τρόπους, αλλάζοντας την διάταξη του εντελώς. Παρόλο που υπάρχουν μερικές εντυπωσιακές σκηνές μετασχηματισμού που θυμίζουν το The Matrix ή το Inception, ο φωτισμός είναι το εντυπωσιακότερο γεγονός καθώς ζωγραφίζει ολόκληρα δωμάτια μέσα σε λαμπρό φως δείχνοντας ότι αυτός ο τόπος δεν είναι μέρος του κόσμου. Λαμβάνοντας υπόψη πόσο εντυπωσιακή είναι η αρχιτεκτονική, είναι κρίμα το παιχνίδι να μην έχει λειτουργία φωτογραφίας για να αφήσει τους παίκτες να αποθανατίσουν την ομορφιά του.

Η αφήγηση ακολουθεί επίσης την ίδια συνταγή για κάνει τους παίκτες να συνεχίσουν το ψάξιμο και την επιστροφή σε κάποιους χώρους ενισχύοντας το έντονο Metroidvania στοιχείο του τίτλου. Η πρωταγωνίστρια Jesse Faden καταλήγει στο the Oldest House στην προσπάθεια να βρει τον αδελφό της που έχασε πολλά χρόνια πριν. Πριν καλά καλά χτυπήσει το κουδούνι στη ρεσεψιόν, στέφεται διευθυντής ολόκληρου του FBC, μια πολυπόθητη θέση που προορίζεται μόνο για ένα άτομο τη φορά. Η νεοσυσταθείσα δύναμή της όχι μόνο ξεκλειδώνει τις αναξιοποίητες ικανότητες της κατά μήκος της πορείας της, αλλά και της δίνει τη δυνατότητα να ψάξει τον αδελφό της χωρίς να μπλέξει στην δαιδαλώδη γραφειοκρατία.

Ο σχεδιασμός της κεντρικής υπόθεσης του Control χρησιμοποιεί το ίδιο μυστήριο και ίντριγκα που κάνουν και το προαιρετικό αφηγηματικό περιεχόμενο ευχάριστο. Αλλά η διαφορά είναι ότι χρησιμοποιεί το κεντρικό σκηνικό για να αφήσει τους παίκτες να απολαμβάνουν με τον δικό τους ρυθμό την ιστορία αλλά και το progression γενικότερα. Η Jesse είναι ως επί το πλείστον αξιοθαύμαστο άτομο, που ξεχωρίζει για την εμπιστοσύνη και την ικανότητά του να χειριστεί τις -ομολογουμένως- δύσκολες καταστάσεις που τις εμφανίζονται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, ενώ οι εσωτερικοί μονόλογοι της, συμπληρώνουν το πάζλ της προσωπικότητας της. Στα συν και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες που είναι επίσης απολαυστικοί, επωφελούμενοι από το σωστά δοσμένο σενάριο και τη φυσική δράση.

Αν και το βασικό σενάριο δεν κρύβει τόσες εκπλήξεις όσο η ατμόσφαιρα που το περιβάλλει, υπάρχουν αρκετές εναλλαγές σε αυτό. Μαθαίνοντας για τον κόσμο και όλους τους όρους του, διατηρώντας ταυτόχρονα και αφηγηματικές αλλαγές, ο παίκτης είναι η αλήθεια ότι μπορεί να βρεθεί σε δυσχερή θέση στην προσπάθεια του να παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα. Παρόλο που θα το διασκεδάσετε, είναι βέβαιο ότι είναι δύσκολο να ακολουθήσετε μερικά κομμάτια καθώς θα βυθίζεστε αρκετά βαθιά στον κόσμο του Control. Λίγοι μάλλον θα απορροφήσουν εντελώς την ιστορία στο πρώτο Playthrough, αλλά to Control είναι ένα παιχνίδι που έχει σκοπό να κάνει τους παίκτες να ασχοληθούν μαζί του πολλές φορές, έτσι ώστε να κατανοήσουν πλήρως τα μυστικά του.

Και ενώ το Alan Wake και το Quantum Break είχαν επίσης παρόμοιες ιστορίες που «παίζουν» με τον εγκέφαλο του παίκτη, δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν τόσο απολαυστικά στο gameplay. Οι μάχες του Quantum Break ήταν σιγά-σιγά ρυθμιζόμενες και πολύ εύκολες ενώ το Alan Wake ήταν ένα λειτουργικό, αλλά απίστευτα βασικό third person shooter. Το Control ανεβάζει το ρυθμό και ενθαρρύνει τους παίκτες να προχωρούν μπροστά και να βρίσκονται συνεχώς σε εγρήγορση. Όπως στο Doom του 2016, η υγεία χύνεται από τους σκοτωμένους εχθρούς και η συνεχής και ανελέητη δολοφονία των εχθρών σας είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσετε. Οι ικανότητες της Jesse σας επιτρέπουν να κλείσετε το κενό και να είστε πάντα εν κινήσει, δεδομένου ότι μπορείτε να ισορροπήσετε το μετρητή ισχύος σας αποτελεσματικά, ενώ ταυτόχρονα να δώσετε στο όπλο σας το χρόνο να φορτίσει ξανά.

Η διαχείριση των δύο μπαρών ενέργειας και φόρτισης του όπλου καθώς και οι άψογες επιλογές κίνησης του παιχνιδιού δίνουν τη δυνατότητα στους παίκτες να κινούνται αποτελεσματικά μέσω των εχθρών, αρκεί να σκέφτονται και να δρουν αρκετά γρήγορα. Η διατήρηση των killstreaks όχι μόνο σας κρατά ζωντανό, αλλά είναι επίσης ένας τρόπος για να κάνετε την μάχη ακόμα πιο εθιστική , καθώς η αλυσιδωτές αλληλεπιδράσεις όλων των στοιχείων, προκαλούν ένα απίστευτα ικανοποιητικό συναίσθημα. Ο τίτλος μην έχοντας ουσιαστικό cover system σας ενθαρρύνει να προσεγγίσετε την μάχη όσο πιο επιθετικά μπορείτε και σας δίνει τα απαραίτητα εργαλεία και το ακριβές σύστημα χειρισμού για να το επιτύχετε. Επιπρόσθετα παρόλο που τα skill trees είναι λίγο βασικά σε σχέση με το ότι έχουμε συνηθίσει τελευταία και το όπλο επιτρέπει μόνο δύο mods κάθε φορά, το gunplay είναι ξέφρενο και συμπαγές, καθώς προκαλεί το μυαλό και τα αντανακλαστικά σας.

Ωστόσο, μπορεί τελικά το αποτέλεσμα των μαχών να είναι υπερβολικά έντονο για να μπορέσει να αντεπεξέλθει η τωρινή γενιά κονσολών, καθώς το Control έχει τρομερά προβλήματα στο framerate (ειδικά στις βασικές εκδόσεις των κονσολών) και ειδικά κατά τη διάρκεια των μαχών. Αν και ο οπτικός τομέας είναι πανέμορφος και τα αποτελέσματα είναι αναμφισβήτητα εντυπωσιακά θυμίζοντας ταινία του John Woo, δυστυχώς ιδίως για τα βασικά συστήματα, είναι φανερό ότι απλά δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τέτοιες υψηλές υπολογιστικές απαιτήσεις. Ένα ακόμη πρόβλημα είναι και τα loading times που μπορεί να φτάσουν σε περιπτώσεις και τα 30 δευτερόλεπτα σε περιπτώσεις, χαλώντας την ροή του παιχνιδιού.

Στα αρνητικά και τα παλιομοδίτικα checkpoints που είναι πάντα σχετικά μακριά από το σημείο που ο παίκτης έχει χάσει, ειδικά πριν από κάποια Boss Fights που ανεβάζουν τον πήχη της δυσκολίας κατακόρυφα, με αποτέλεσμα αρκετούς θανάτους. Δεν υπάρχει κάτι πιο κουραστικό από το να αναγκάζεσαι να κάνεις την ίδια διαδρομή μέχρι την μάχη ξανά και ξανά.

Το τσιμεντένια θεμέλια του Old House είναι αρκετά ανθεκτικά ώστε να αντέχει αυτά τα θέματα, καθώς ο Control είναι το μεγαλύτερο και καλύτερο παιχνίδι της Remedy. Η ποσότητα δεν είναι ίση με την ποιότητα, αλλά η άνοδος και των δύο είναι ένα δύσκολο έργο για τους προγραμματιστές. Η παράξενη ιστορία και ατμόσφαιρα θα κεντρίσει το ενδιαφέρον και θα κάνει τους παίκτες να ασχοληθούν ξανά και ξανά με τον τίτλο. Η μάχη είναι δυναμική και πιο ευχάριστη από κάθε άλλο τίτλο της Remedy. Ενώ γίνεται ακόμη περισσότερο διασκεδαστική όταν συνδυάζετε διαφορετικές ικανότητες και ανεβάζετε το pacing προχωρώντας στο παιχνίδι. Από την αφήγησή του, στον κόσμο του, μέχρι τα παζλ και τις μάχες του, Το Control ιντριγκάρει τους παίκτες του και τους καλεί να σκεφτούν και τους ανταμείβει κάθε φορά που κάνουν κάτι τέτοιο. Το Control αποτελεί μια όαση στο κυκεώνα των υπερβολικά γραμμικών και κοινότυπων σχεδιαστικά παιχνιδιών και μόνο γι αυτό αξίζει να το δοκιμάσετε.

To Review βασίστηκε στις εκδόσεις Playstation 4 και PC.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.