Crimson Capes Review: Ένα Brutal Soulslike

Στο σημερινό κορεσμένο τοπίο των 2D Soulslike παιχνιδιών, χρειάζεται κάτι πραγματικά ξεχωριστό για να τραβήξει την προσοχή. Τίτλοι όπως τα Blasphemous και Hollow Knight έχουν ήδη θέσει τον πήχη ψηλά με τη σκοτεινή τους ταυτότητα και τη σκληρή δυσκολία. Το Crimson Capes, όμως, φέρνει κάτι που για εμάς έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Αναπτυγμένο από το ελληνικό στούντιο POOR LOCKE, το παιχνίδι κουβαλά μια τοπική υπερηφάνεια που «χτυπά διαφορετικά» για το ελληνικό κοινό και τους φίλους των indie παραγωγών. Δεν πρόκειται απλώς για ακόμη ένα Soulslike, αλλά για μια τολμηρή προσπάθεια να συνδυαστεί η ιστορική ξιφασκία με ένα μεθοδικό dark fantasy RPG, χτίζοντας πάνω στα θεμέλια του προηγούμενου τίτλου της ομάδας, Windmills.

Το πρώτο στοιχείο που ξεχωρίζει στο Crimson Capes είναι αναμφίβολα η παρουσίασή του. Αντί για την κλασική sprite animation προσέγγιση, οι δημιουργοί χρησιμοποίησαν rotoscoping, δηλαδή ανίχνευση live-action κίνησης για τη δημιουργία των animations. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά ομαλό και δίνει πραγματικό βάρος σε κάθε κίνηση.

Όταν ο πρωταγωνιστής χειρίζεται το τεράστιο Monte greatsword, η αίσθηση της ορμής και της μεταφοράς βάρους είναι άμεσα αντιληπτή. Σε συνδυασμό με τον υψηλής αντίθεσης φωτισμό και τα διακριτικά post-processing effects, η κεντρική περιοχή Providence λούζεται σε μια μελαγχολική, φθινοπωρινή ατμόσφαιρα που ταιριάζει απόλυτα με το σκοτεινό ύφος του παιχνιδιού.

Ωστόσο, αυτή η οπτική τελειότητα έχει και το τίμημά της.

Ο ίδιος ρεαλισμός που κάνει το Crimson Capes να ξεχωρίζει οπτικά, το καθιστά και μηχανικά διχαστικό. Επειδή το παιχνίδι δίνει προτεραιότητα στους ρεαλιστικούς κύκλους animation, κάθε ενέργεια έχει αισθητά startup και recovery frames. Παίκτες συνηθισμένοι στην άμεση απόκριση άλλων τίτλων του είδους ίσως νιώσουν αρχικά τον χειρισμό βαρύ.

Σημαντικό είναι ότι δεν πρόκειται για input lag με την κλασική έννοια — είναι συνειδητή σχεδιαστική επιλογή. Οι δημιουργοί θέλουν ο παίκτης να δεσμεύεται σε κάθε κίνηση. Παρ’ όλα αυτά, η αίσθηση βάρους απαιτεί χρόνο προσαρμογής και μπορεί να φανεί περιοριστική σε αρκετούς.

Εκεί που το Crimson Capes διαφοροποιείται πραγματικά είναι στη φιλοσοφία της μάχης. Αντί να δοκιμάζει απλώς τα αντανακλαστικά σου, αντιμετωπίζει κάθε σύγκρουση σαν τακτική μονομαχία. Εμπνευσμένο από ιστορικά εγχειρίδια ξιφασκίας, το σύστημα βασίζεται σε αποστάσεις, timing και διαχείριση ορμής.

Ο παίκτης πρέπει να χρησιμοποιεί feints, taunts και σωστά parries για να ανοίγει την άμυνα των εχθρών. Η υπομονή ανταμείβεται, αλλά ο πειραματισμός τιμωρείται αυστηρά. Οι πρώτες ώρες είναι ιδιαίτερα απαιτητικές, με μια απότομη καμπύλη δυσκολίας που συχνά μοιάζει περισσότερο με τοίχο παρά με ομαλή εκμάθηση.

Η πρόκληση εντείνεται από την απουσία dedicated jump button για ακροβατικές αποφυγές. Σε αντίθεση με πολλά 2D action παιχνίδια, δεν μπορείς απλώς να πηδήξεις πάνω από sweeping attacks. Πρέπει είτε να κάνεις σωστό parry είτε να κρατήσεις ασφαλή απόσταση. Αυτή η «γειωμένη» προσέγγιση ενισχύει τον ρεαλισμό, αλλά κάνει την κίνηση να φαίνεται κάποιες φορές περιοριστική.

Το παιχνίδι περιλαμβάνει seamless multiplayer, με co-op boss fights και invasion-style PvP. Θεωρητικά, αυτό προσθέτει απρόβλεπτη ένταση και μετατρέπει τις αναμετρήσεις σε μονομαχίες που θυμίζουν fighting games.

Στην πράξη όμως, εδώ φαίνονται και τα θέματα ισορροπίας. Επειδή το combat βασίζεται τόσο πολύ στο ακριβές timing και στα αργά animations, μια ασταθής σύνδεση μπορεί να κάνει τα online encounters απογοητευτικά ασυνεπή. Όταν όλα λειτουργούν σωστά, το PvP είναι συναρπαστικό — αλλά δεν είναι πάντα αξιόπιστο.

Σεναριακά, το Crimson Capes ακολουθεί την κρυπτική παράδοση του genre. Ο παίκτης καλείται να ξεσκεπάσει μια συνωμοσία μάγων σε έναν low-magic αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο κόσμο. Η ατμόσφαιρα είναι πυκνή και σκοτεινή, αν και η ιστορία συχνά περνά σε δεύτερο πλάνο μπροστά στη σκληρή μάχη για επιβίωση.

Όσοι απολαμβάνουν να συνθέτουν μόνοι τους το lore θα βρουν ενδιαφέρον υλικό. Όσοι όμως θέλουν πιο άμεση αφήγηση ίσως τη βρουν υποτονική.

Το Crimson Capes είναι ένα παιχνίδι με ξεκάθαρο όραμα και αδιαπραγμάτευτο σχεδιασμό. Αποτελεί ένα παθιασμένο γράμμα αγάπης στις ιστορικές πολεμικές τέχνες, ντυμένο με εντυπωσιακή dark fantasy αισθητική. Παρ’ όλα αυτά, η ακαμψία του — ιδιαίτερα η απουσία animation canceling και το βαρύ combat — θα αποξενώσει μερίδα παικτών.

Για όσους προτιμούν γρήγορη και επιεική δράση, ίσως φανεί υπερβολικά αυστηρό. Για εκείνους όμως που αναζητούν μεθοδική μάχη που ανταμείβει τη συγκέντρωση και τη δεξιοτεχνία, το Crimson Capes προσφέρει μια βαθιά ικανοποιητική εμπειρία.

Αν ψάχνεις ένα Soulslike που δοκιμάζει όχι μόνο τα αντανακλαστικά αλλά και την υπομονή και την τακτική σου σκέψη, το Crimson Capes αξίζει την προσοχή σου — ακόμη κι αν δεν χαρίζεται καθόλου.