Ο Γιατρός θα σας δεχτεί τώρα (Είτε το θέλετε είτε όχι)!!!
Tα περισσότερα παιχνίδια είναι σχεδιασμένα για να σας «αγαπούν». Θέλουν να πετύχετε, να νιώσετε δυνατοί και τελικά να δείτε τους τίτλους τέλους με ένα αίσθημα ολοκλήρωσης. Το Pathologic 3 δεν σας αγαπάει. Μάλιστα, φαίνεται να αντιμετωπίζει την παρουσία σας με την ίδια κλινική ψυχρότητα που θα έδειχνε ένας ερευνητής σε ένα ιδιαίτερα επίμονο μικρόβιο κάτω από το μικροσκόπιο.
Αναπτυγμένο από την Ice-Pick Lodge, αυτό το sequel δεν αποτελεί απλώς εξέλιξη των προκατόχων του· τους μετατρέπει σε όπλο. Είναι ένας τιμωρητικός, βαθιά ευφυής εξομοιωτής επιβίωσης και έρευνας που αντικαθιστά την παραδοσιακή φαντασίωση ισχύος με κάτι πολύ πιο οδυνηρό: την ευθύνη της επιλογής. Αν ψάχνετε για μια χαλαρωτική απόδραση, γυρίστε πίσω τώρα. Αλλά αν θέλετε ένα παιχνίδι που αμφισβητεί την ηθική σας, τη διάνοιά σας και την ίδια σας την υπομονή, τότε περάστε στην πόλη Gorkhon. Η πανούκλα σας περιμένει.
Οι πρώτες ώρες του Pathologic 3 είναι σκόπιμα άθλιες. Παίζοντας ως Daniil Dankovsky, ένας γιατρός παθιασμένος με τη νίκη επί του θανάτου, βρίσκεστε σε μια πόλη που μοιάζει με ζωντανό εφιάλτη. Η πληροφορία είναι πολυτέλεια. Το περιβάλλον χρήστη (UI) είναι μια οδοντωτή συλλογή από δείκτες στρες.
Αυτό δεν είναι αποτυχία του σχεδιασμού· είναι η θεματική διακήρυξη του παιχνιδιού. Το παιχνίδι σάς αναγκάζει να συνειδητοποιήσετε ότι σε μια κοινωνία που καταρρέει, το πτυχίο ιατρικής σας είναι απλώς ένα χαρτί, εκτός αν έχετε την τοπική γνώση για να το υποστηρίξετε.
Ενώ οι προηγούμενες εκδόσεις επικεντρώνονταν στην εξαντλητική αναζήτηση τροφής, το Pathologic 3 εξελίσσει το είδος της επιβίωσης εστιάζοντας στο ψυχολογικό κόστος της κρίσης.
- Η Κλίμακα Μανίας vs. Απάθειας: Οι παραδοσιακοί δείκτες πείνας έχουν εξαφανιστεί. Αντ’ αυτού, πρέπει να ισορροπήσετε την ψυχική κατάσταση του Dankovsky.
- Απάθεια: Αν αυξηθεί πολύ επειδή αγνοείτε τους κατοίκους ή αποτυγχάνετε σε εργασίες, ο Daniil παραιτείται εντελώς — τερματίζοντας το παιχνίδι με μια σφαίρα.
- Μανία: Αν πιέσετε πολύ τον εαυτό σας και κινηθείτε πολύ γρήγορα, η σωματική σας υγεία φθίνει καθώς το μυαλό σας καταρρέει.
- Ο Χρόνος ως Εργαλείο: Το κεντρικό χαρακτηριστικό είναι ο μηχανισμός χειραγώγησης του χρόνου. Μπορείτε να γυρίσετε πίσω τις μέρες για να διορθώσετε λάθη, αλλά αυτό δεν είναι ένα απλό κουμπί «save-load». Είναι ένα εργαλείο έρευνας. Η γνώση που αποκτήθηκε σε ένα «αποτυχημένο» timeline είναι ο μόνος πόρος που μεταφέρεται, κάνοντας το παιχνίδι να μοιάζει με μια ζοφερή έκδοση του Deathloop.
Το ερευνητικό κομμάτι του παιχνιδιού λάμπει στο νοσοκομείο. Δεν κάνετε απλώς «κλικ» στους ασθενείς· πραγματοποιείτε κειμενική εγκληματολογία. Πρέπει να παρατηρήσετε συμπτώματα, να διασταυρώσετε σημειώσεις και να πάρετε συνεντεύξεις από ντόπιους που συχνά σας λένε ψέματα κατάμουτρα.
Μια υπόθεση μπορεί να ξεκινήσει ως ένας απλός πυρετός και να καταλήξει στην ανατριχιαστική διαπίστωση ότι η παροχή νερού μιας συγκεκριμένης περιοχής έχει μολυνθεί — όχι από την πανούκλα, αλλά από την απληστία μιας τοπικής οικογένειας. Αυτά τα νήματα συνδέονται με την κύρια αφήγηση, διασφαλίζοντας ότι καμία «δευτερεύουσα αποστολή» δεν φαίνεται ποτέ πραγματικά προαιρετική.
Κανένα παιχνίδι τόσο φιλόδοξο δεν στερείται ατελειών.
- Το Πρόβλημα του Βρωμίου: Η κατασκευή αντικειμένων αργότερα στο παιχνίδι (συγκεκριμένα το Βρώμιο) σας επιτρέπει να παρακάμψετε το σύστημα της Μανίας σχεδόν εξ ολοκλήρου, εκμηδενίζοντας την ένταση που οι πρώτες ώρες προσπάθησαν τόσο σκληρά να χτίσουν.
- Τμηματική Πλοήγηση: Η πόλη χωρίζεται σε περιοχές που χωρίζονται από οθόνες φόρτωσης. Ενώ αυτές οι οθόνες καταναλώνουν χρόνο μέσα στο παιχνίδι, οι έμπειροι παίκτες μπορούν να τις εκμεταλλευτούν για να «τηλεμεταφερθούν» μακριά από μολυσμένες ζώνες.
- Πυκνή Πεζογραφία: Οι διάλογοι είναι φιλοσοφικοί και υψηλού επιπέδου. Αν δεν έχετε διάθεση να διαβάσετε χιλιάδες λέξεις κυκλικής λογικής από κρυπτικά παιδιά, θα δυσκολευτείτε.
Παρά τις αιχμηρές γωνίες του και τον «υπεροπτικό» τρόπο με τον οποίο τιμωρεί την ανυπομονησία σας, το Pathologic 3 αποτελεί ένα μνημειώδες επίτευγμα στον αφηγηματικό σχεδιασμό. Είναι ένα παιχνίδι που θέτει ένα μοναδικό, άβολο ερώτημα: Τι είστε διατεθειμένοι να χάσετε για να σώσετε έναν κόσμο που δεν θέλει να σωθεί;
Του δίνουμε τη βαθμολογία 8 στα 10 όχι επειδή είναι «διασκεδαστικό» με την παραδοσιακή έννοια, αλλά επειδή είναι ουσιώδες. Είναι ένα σπάνιο έργο που αντιμετωπίζει τον παίκτη ως διανοητικά ίσο, εμπιστευόμενο εσάς να πλοηγηθείτε στον λαβύρινθο της ηθικής και της αρρώστιας χωρίς χάρτη. Θα αποτύχετε. Θα μετανιώσετε. Αλλά όταν τελικά ενώσετε τα κομμάτια της αλήθειας πίσω από την πανούκλα, θα συνειδητοποιήσετε ότι ο αγώνας δεν ήταν απλώς η ατμόσφαιρα — ήταν η ουσία.
GameFreniacs 
Σχολιάστε