Το πρόσφατο demo για το «Let Them Trade» προσφέρει μια ματιά σε έναν πολλά υποσχόμενο προσομοιωτή διαχείρισης πόρων και logistics, ανταποκρινόμενο σε μεγάλο βαθμό στην υπόσχεση ενός «relaxed city builder in a friendly atmosphere». Ενώ είναι ευχάριστο και παρουσιάζει σαφές δυναμικό, ο φιλόδοξος ισχυρισμός του demo για «simulated supply chains influenced by the trade of resources between cities» υστερεί, αφήνοντας τα οικονομικά και εμπορικά του στοιχεία να μοιάζουν κάπως αδύναμα.
Στον πυρήνα του, το «Let Them Trade» παρουσιάζει μια ικανοποιητική εμπειρία διαχείρισης πόρων. Το base building και το resource management είναι γενικά καλά υλοποιημένα, με μόνο μικρά ζητήματα όπως περιστασιακά προβλήματα ορατότητας με τα logistics και κάπως αναποτελεσματική κατανομή πόρων. Αυτές είναι αποδεκτές ιδιορρυθμίες για ένα demo και δεν μειώνουν σημαντικά τη συνολική θετική εντύπωση των βασικών μηχανισμών του.
Ωστόσο, η ενσωμάτωση του trade and economy εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον σκοπό του εντός του σχεδιασμού του παιχνιδιού. Το demo διαθέτει μια αγορά με κυμαινόμενες τιμές, ωστόσο αυτές οι αλλαγές τιμών φαίνεται να έχουν ελάχιστο αντίκτυπο στον βασικό κύκλο του παιχνιδιού. Ως ο μοναδικός ενορχηστρωτής της παραγωγής και της κατανάλωσης, ο παίκτης ουσιαστικά υπαγορεύει μια κλειστή, διοικούμενη οικονομία. Οι τιμές μπορεί να υποδεικνύουν ποια αγαθά πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην παραγωγή, αλλά δεν προκαλούν αντιδραστικές συμπεριφορές από τους παραγωγούς ή τους καταναλωτές εντός του παιχνιδιού.
Επιπλέον, οι μηχανισμοί εμπορίου του παιχνιδιού στερούνται βάθους. Παρά την παρουσία εμπορικών φόρων και περιορισμών όγκου, δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά τιμής που να παρακινεί τη μετακίνηση αγαθών μεταξύ των πόλεων. Οι πόροι μεταφέρονται απλώς επειδή ένας παίκτης δίνει εντολή «buy» σε μια παγκόσμια τιμή, όχι επειδή μια απομακρυσμένη πόλη είναι πρόθυμη να πληρώσει κάτι παραπάνω. Αυτή η αποσύνδεση μειώνει την αίσθηση μιας πραγματικά προσομοιωμένης αλυσίδας εφοδιασμού.
Ίσως η πιο σημαντική αποσύνδεση βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται η ευημερία της πόλης. Ενώ το διαπολειακό εμπόριο διευκολύνει τη μεταφορά πλούτου, ο κύριος μοχλός της οικονομικής υγείας μιας πόλης είναι ένας φόρος κεφαλής που μετατρέπει τα αγαθά σε χρήμα με σταθερό ρυθμό. Αυτό το σύστημα σημαίνει ότι εφόσον οι πόλεις μπορούν να αποκτήσουν αγαθά κάτω από ένα ορισμένο όριο για να ικανοποιήσουν αυτόν τον φόρο κεφαλής, θα παραμείνουν κερδοφόρες, ακόμα κι αν λειτουργούν με απώλεια σε συναλλαγές ή παράγουν ανεπιθύμητα αγαθά. Αυτό υπονομεύει την υποτιθέμενη επιρροή μιας δυναμικής εμπορικής οικονομίας.
Για ένα παιχνίδι που στοχεύει να είναι ένας «relaxed city builder», μια βαθιά σύνθετη οικονομική προσομοίωση μπορεί να μην είναι αυστηρή αναγκαιότητα. Ωστόσο, δεδομένων των σαφών ισχυρισμών περί «simulated supply chains influenced by the trade of resources between cities», το τρέχον demo του «Let Them Trade» δεν ανταποκρίνεται πλήρως σε αυτή την υπόσχεση. Ενώ το θεμέλιο είναι στέρεο και το παιχνίδι είναι ευχάριστο, τα στοιχεία του trade and economy μοιάζουν περισσότερο με μια υποανάπτυκτη προσθήκη παρά με ένα αναπόσπαστο, αποτελεσματικό σύστημα. Οι μελλοντικές εκδόσεις θα ωφεληθούν πολύ από την αντιμετώπιση αυτών των σημείων για να πραγματοποιήσουν πραγματικά τις οικονομικές του φιλοδοξίες.
GameFreniacs 
Σχολιάστε