Στην απέραντη έκταση του gaming κόσμου, όπου η ευρηματικότητα και η καινοτομία ανεβαίνουν διαρκώς στον θρόνο, αναδύεται το «Ιron Danger» ως μια ακτινοβόλο ανωμαλία. Ένα ψηφιακό τεχνούργημα που γυρίζει τον χρόνο σε μια εποχή που το PlayStation 4 και το Xbox One βασίλευαν ως αδάμαστοι μονάρχες, η αποκάλυψη του «Iron Danger» φέρνει μια έκρηξη αναπόλησης για όσους οι αναμνήσεις τους συνδυάζονται με την κυριαρχία αυτών των πλατφορμών.
Ωστόσο, το launch ξετυλίγεται με μια αινιγματική ανατροπή – μια απομάκρυνση από τις avant-garde κονσόλες επόμενης γενιάς. Σε μια μπερδεμένη και ιδιότροπη εξέλιξη των γεγονότων, η Daedalic, ένα στούντιο που πολιορκείται από την ατυχή κατάσταση του «Lord of the Rings: Gollum», αποκάλυψε κατηγορηματικά ότι τα σχέδια για τις εκδόσεις του PlayStation 4 και του Xbox One έχουν παραδοθεί στη λήθη. Αυτή η αποκάλυψη μας κληροδοτεί με μια μοναχική τροχιά: να συμμετέχουμε στην ηλεκτρισμένη οδύσσεια του «Iron Danger» αποκλειστικά στους τομείς του PlayStation 5 και της σειράς Xbox.
Το «Iron Danger» εκτοξεύει τους παίκτες σε έναν λαβύρινθο όπου οι παγίδες αφθονούν, απαιτώντας ένα επιδέξιο μπαλέτο τακτικής. Οι αινιγματικοί αντίπαλοι, καλυμμένοι στην ασάφεια, εκτελούν τους ελιγμούς τους με θανατηφόρα ακρίβεια, καθιστώντας μας πολλές φορές ευάλωτους στις επιθέσεις τους. Οι στρατηγικές της διαφυγής και της οχύρωσης στερούνται του άτρωτου χαρακτηρα, αφήνοντάς μας επιρρεπείς στον κίνδυνο. Ωστόσο, το ατού του παιχνιδιού βρίσκεται στη σφαίρα της χρονικής διακυβέρνησης. Η ικανότητα να αντιστρέφουμε τον χρόνο, που θυμίζει το έργο που αποκαλύφθηκε το 2007 με το όνομα «TimeShift», εισάγει ένα επιπλέον στρώμα πολυπλοκότητας σε αυτό το turn based RPG. Η ιστορια του σκηνικού του παιχνιδιού είναι διακοσμημένη με απομεινάρια της σκανδιναβικής μυθολογίας και την αισθητική του steampunk, που συνδυάζονται για να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα καθηλωτικής αντήχησης.
Πλοηγούμενοι στους λαβύρινθους του «Iron Danger», οι παίκτες αναλαμβάνουν έναν διπλό ρόλο- ο ένας ως έμπειρος στρατιώτης και ο άλλος ως ιντζενουέ με την ονομασία Kipuna. Μια τυχαία ιδιορρυθμία της μοίρας δίνει στην Kipuna την εξουσία να χειρίζεται το χρόνο και να αξιοποιεί το στοιχείο της φωτιάς, με αποκορύφωμα τη δημιουργία μιας αυθεντικά μαγικής αποστολής. Η άμπωτη και η ροή της μάχης ταλαντεύονται μεταξύ των συγκυριών του πραγματικού χρόνου και της κατάστασης trance-infused, χωρισμένης σε φάσεις. Οι δράσεις των χαρακτήρων κλασματώνονται σε καρδιακά ιντερμέδια, υπαγορεύοντας έτσι τον ρυθμό του θεάτρου της σύγκρουσης. Η συνετή κατανομή αυτών των θραυσμάτων του καρδιακού παλμού γίνεται το επίκεντρο, γιατί κάθε χειρονομία – είτε είναι επιθετικότητα είτε οχύρωση – τα καταπίνει. Η νίκη κλυδωνίζεται στον γκρεμό της ισορροπίας, ωστόσο πρέπει κανείς να βαδίζει προσεκτικά, γιατί ο κίνδυνος βρίσκεται για πάντα στις σκιές.
Ο καμβάς που ζωντανεύουν οι βιρτουόζοι των Action Squad Studios είναι ένα συνολό γοητείας και σύγχυσης. Οι δραματικές προσωπικότητες γαλβανίζονται στην ύπαρξη μέσω μιας συμφωνίας φωνητικής αντήχησης, αν και μερικές φωνές μπορεί να παραπαίουν, να εξαφανίζονται στις χαραμάδες της αδιαφορίας καθώς ξετυλίγεται η ιστορία. Η χορογραφία των εικαστικών, σε διακεκομμένες συγκυρίες, σκοντάφτει, συσκοτίζοντας την κρυστάλλινη διαύγεια του χρονικού που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του παίκτη. Οι χορογραφημένες κινήσεις των χαρακτήρων υπολείπονται της φινέτσας που θα μπορούσε κανείς να προβλέψει, και η αλληλεπίδραση των χρηστών δεν είναι χωρίς προβλήματα. Οι διαδραστικές οντότητες, κατά καιρούς, αψηφούν τις επιταγές της λογικής, αμβλύνοντας έτσι την οριοθέτηση μεταξύ διαδραστικότητας και ψευδαίσθησης. Ο χειρισμός της κάμερας, αν και χρηστικός, αφήνει χώρο για βελτίωση.
Η διαδοχικότητα του παιχνιδιού αποκαλύπτεται όταν οι αναχωρήσεις από την πεπατημένη κορυφώνονται σε αδιέξοδα. Η επιδίωξη της εξερεύνησης, αν και δελεαστική, συχνά ισοδυναμεί με μια Σισύφεια προσπάθεια. Για εκείνους που επιδιώκουν με ζήλο τη δόξα, τους περιμένουν μια πληθώρα επευφημιών, ωστόσο ο δρόμος προς τον θρίαμβο είναι στρωμένος με αγκάθια. Αυτό το περίπλοκο pas de deux με τη θνησιμότητα αποτελεί μια αναπόσπαστη πτυχή του παιχνιδιού, περίπλοκα συνυφασμένη με τους μηχανισμούς της χρονικής χειραγώγησης. Παραδόξως, η αρχιτεκτονική της σύλληψης των χαρακτήρων αποπνέει μια αντισυμβατική γοητεία, παρόμοια με μια δον κιχωτική ατμόσφαιρα της Pixar που εκπέμπει μια παράξενα σαγηνευτική γοητεία.
Το «Iron Danger» βυθίζεται με τα μούτρα στην άβυσσο της χρονικής χειραγώγησης, ένα εγχείρημα φορτωμένο με κινδύνους, που όμως αποκομίζει πλούσια ανταμοιβή. Η γοητεία του παιχνιδιού παραμένει αμόλυντη από τη μονοτονία που συχνά διεισδύει σε τέτοιες προσπάθειες. Αντιστρόφως, η συνοπτικότητά του χρησιμεύει ως το φανταχτερό γεγονός για να παγιδεύει την προσοχή των παικτών. Η αφήγηση, αν και δεν είναι επαναστατική στη φύση της, χρησιμεύει ως χωνευτήριο για την αλχημική συγχώνευση της εφευρετικότητας μέσα στη δίνη της μάχης. Οι αρχιτέκτονες του παιχνιδιού τόλμησαν να τεντώσουν τα όρια του δημιουργικού τους τομέα, μια απτή ουσία που αντηχεί μέσα στα περιγράμματα του περιεκτικού φωνητικού ρυθμού – ένα χαρακτηριστικό αναμφισβήτητα ξένο για ένα παιχνίδι αυτού του βεληνεκούς. Παρ’ όλα αυτά, η πεμπτουσία του «Iron Danger» βρίσκεται μέσα στη χειραγώγηση της χρονικής ταπισερί, ένα μοναδικό χαρακτηριστικό που το εξυψώνει από τη λήθη της αφάνειας.
Στη μεγάλη συμφωνία του gaming, το «Iron Danger» στέκεται ως μια ανεξίτηλη μαρτυρία στο βασίλειο της στρατηγικής καινοτομίας. Συγκεντρώνοντας μια αξιέπαινη βαθμολογία επτά στα δέκα, πέφτει χαμηλότερα από το ζενίθ της τελειότητας, ωστόσο η συνετή τιμολόγησή του το μετατρέπει σε μια επένδυση που κρίνεται άξια. Για τους λάτρεις του XCOM, είναι μια εμπειρία που αξίζει να δοκιμαστεί. Ωστόσο, η παρατεταμένη ερώτηση παραμένει με μια επίμονη λαβή: πόσοι θα παραμείνουν αφοσιωμένοι μετά το εναρκτήριο ταξίδι; Καθώς οι κουρτίνες κατεβαίνουν σε μια μοναχική διάβαση, η γοητεία της επανεπίσκεψης υποχωρεί στις σκιές της απάθειας.
GameFreniacs 
Σχολιάστε